《用咱ê話唸Ιn ê詩》

| | | 轉寄

Siàu念故鄉ê老母詩

15.Siàu念故鄉ê老母 Tshù lāi tshiong-móa i, tī múi tsi̍t-ê pâng-king ni̍h Góa kám-kak tio̍h i bû-só͘ put-tsāi — An-siông lêng-tsēng ê tsû kng kah tām-po̍h ê hiuⁿ tsúi King-siông thêng-liû tī lâu-thui siōngiu àm ê kak-lo̍h
Tsit-ê hue pân i ê tshiú-tsáiⁿ thâu á bat bong kòe Ka̍h ì kah bē kóng tit, tng i tshah hue ê sî C hit pún bāng Mî-sà ê tsheh, i ēng jia̍t-tsêng ê tshùi-tûn kā i tsim M̄ koán sī huan-lo̍k ê sî á-sī iu-ut ê sî
I sûi-jiân í-king kòe-sin, m̄-koh kah-ná iáu tsûn-tsāi Ua̍h thiàu thiàu tī múi tsi̍t kiāⁿ se̍k sāi ê mi̍h-kiāⁿ téng-bīn I ê lêng-hûn í-king piàn-sêng éng-sing Thián-khui siang si̍t ûn-ûn-á pe kàu góa ê sin piⁿ Iáu-koh teh pó-hō͘ góa, tng góa bong tsiah-ê I bat tshim-tshim ài kòe ê kì-liām phíⁿ sî, i bî-bî á teh tshiò
Siàu念故鄉ê老母
厝內充滿她,tī每一个房間裡 我感覺tio̍h她無所不在— 安祥寧靜ê慈光kah淡薄ê香水 經常停留tī樓梯siōng幽暗ê角落
Tsit-ê花瓶她ê手指頭á bat摸過 Ka̍h意kah bē講得,當她插花ê時 Tsit本望彌撒ê冊,她用熱情ê嘴唇kā伊tsim M̄管是歡樂ê時á是憂鬱ê時
她雖然已經過身,m̄-koh kah-ná iáu存在 活跳跳tī每一件熟sāi ê物件頂面 她ê靈魂已經變成永生 展開雙翼ûn-ûn-á飛到我ê身邊 Iáu-koh teh保護我,當我摸tsiah-ê 她bat深深愛過ê記念品時,她微微á teh笑