49. Kā Niau-á Kùa Giang-á
Tsi̍t-tīn niáu-tshí tsò-tīn teh tsham-siông, beh án-tsúann tùi-hù in ê ti̍k-jîn-niáu-á. Ta̍k-ê tsa̍p-tshùi káu kha-tshng, kóng kàu tshùi-kak tsûan-pho. Kàu búe-á, tsi̍t-tsiah siàu-liân niáu-tshí thê-gī, “ Gúa ū tsi̍t-ê siōng-hó ê pān-huat, lán lâi kā niáu-á kùa tsi̍t-ê giang-á. Án-ne, niáu-á nā kiânn ùann--lâi, giang-á-siann tsiū ē kā lán kíng-kò, lán tsiū ē-hù thang kúann-kín tô-miā.” Tāi-ke thiann-liáu lóng phah po̍k-á tsàn-sîng, o-ló i ē-hiáu siūnn tsit-ê pān-huat tsin khiáu. Ū tsi̍t-tsiah lāu niáu-tshí khiā--khì--lâi, mn̄g tāi-ke, “Tann, siánn-lâng beh khì kā niau-á kùa giang-á?” Tsit-sî, tāi-ke lí khùann gúa, gúa khùann lí, m̄-tsai beh án-tsúann beh tsúann-iūnn pān tsiah hó.
Kóng--ê pí tsò--ê khah kán-tan.