12. Ke-kak-á kap Tsin-tsu
Tsò-sit-lâng ê mn̂g-kháu-tiânn, tsi̍t-tsiah ke-kak-á giâ-thâu tián-si̍t, tī tsi̍t-tīn ke-nûa-á--ni̍h kiânn kùe-lâi, se̍h kùe-khì, tsin iāng-khì ê khúan-sit.
I hiông-hiông huat-hiān tshik-á-tui--ni̍h ū mi̍h-kiānn teh siám-sih. I hūann-hí kàu tūa-siann huah, “Lín tāi-ke kín lâi khùann ôo ! Gúa tshūe-tio̍h pó-pùe lah!” Tsiū iōng tsiam-tsiam ê tshùi tsin tshut-la̍t kā hit-lia̍p kim-sih-sih ê mi̍h-kiānn kā--tshut--lâi. Gûan-lâi sī tsú-lâng phah-bô-khì tsin-kú ê tsin-tsu. Ke-kak-á tsin sit-bōng kóng, “Lí sī tsú-lâng ê pó-pùe; m̄-kú, gúa jīn-ûi tsi̍t-lia̍p tshik-á pí lí koh-khah pó-kùi.”
Tin-kùi ê mi̍h-kiānn kan-ta tùi su-iàu ê lâng tsiah ū lōo-iōng.